Wat een aflevering afgelopen zaterdag. Ondanks dat wij zelf alles echt hebben meegemaakt, zitten wij zelf ook met verbazing te kijken naar onze belevenissen bij de Samburu stam.

Mijn vader is nog altijd een goochelaar in hart en nieren. Waar hij ook komt, hij weet de mensen altijd weer te verbazen met zijn goocheltrucs. Daarom vond ik het ook zo leuk dat hij ging goochelen voor de stamleden. Juist op deze mensen, die nog geloven in de medicijnman, kun je nog meer indruk maken. Dat is hem dan ook goed gelukt, want na het zien van de goocheltrucs van mijn vader begonnen de stamleden te twijfelen of Hans wel een mens was. Volgens de samburu´s kan een mens geen boven natuurlijke wonderen verrichten. Daarom moest Hans in hun ogen een dier zijn.

Uiteraard hadden de wonderen van mijn vader ook consequenties voor de medicijnman van de stam. Deze man voelde zich zo in zijn eer aangetast dat hij de berg af is gevlucht en nooit meer is terug gekomen. Hij kon niet op tegen Hans Kazàn.

Zoals je hebt kunnen zien werden mijn broers en ik door de jonge stamleden, de Morani´s, ontvoerd en meegenomen naar het krijgers kamp. Afgesloten van onze ouders werden wij opgeleid tot wilde krijgers. Dat was een zware opgave. De krijgers zijn bikkelhard voor elkaar. Ze slapen weinig, ze eten weinig en zijn altijd bezig met het perfectioneren van hun gevechtstechnieken.

Gelukkig waren er ook momenten van ontspanning. Het aller leukste moment was dat ze ons snuiftabak aanboden. Dat was een krachtig goedje dat je door je neus naar binnen moet snuiven. Aangezien wij erg vermoeid waren door de zware omstandigheden kwam het goedje extra hard aan. Dit zorgde er dus voor (zoals je wellicht gezien hebt) dat wij in een roes kwamen. Dat was een fantastische belevenis.

Voor Renzo en Mara was de ontvoering naar het krijgerskamp uiteraard minder leuk. Vanaf dat moment mochten zijn niet meer bij elkaar slapen en moesten ze het echt zonder elkaar doen. Mara heeft nog wel geprobeerd om het krijgerskamp binnen te komen,maar de toegang werd haar ontzegd. Zo zijn de wetten van de Morani´s.

Oscar Kazàn