Totaal onverwacht belde SBS 6 met de vraag of ik wilde meedoen aan het programma 'Groeten uit de rimboe'. Omdat wij inmiddels al 9 jaar in Spanje wonen en géén schotelantenne hebben, had ik dat programma nog nooit gezien, maar zoals het mij werd verteld, leek mij de vervulling van een avontuurlijke jongensdroom.

Leven met een primitieve stam in de jungle. Kennismaken met oorspronkelijke mensen die min of meer leven zoals hun voorouders al duizenden jaren doen. Leven in hun cultuur en voor zover mogelijk, aanpassen aan hun gewoontes en gedachten. Wendy, Oscar, Renzo & Mara, Steven en Lara waren dat met mij eens en dus riep de hele familie Kazàn enthousiast JA!

Toen de dag van vertrek aanbrak, vertrokken wij met het vliegtuig naar Nairobi in Kenia. Vandaar met een klein vliegtuigje urenlang landinwaarts en na de landing op een hobbelige landingsstrip in het oerwoud nog minstens zes uren rijden over een onduidelijk spoor vol kuilen, hobbels en rotsblokken. Na drie lekke banden moesten wij het laatste stuk lopen en toen zagen wij voor het eerste op de top van een groene berg midden in de dorre droge woestijn het dorp van de Samburu-stam. De plek waar wij drie weken zouden blijven.

Mijn eerste indruk was dat wij te maken hadden met bijzonder vriendelijke en gastvrije mensen die net zo nieuwsgierig waren naar ons als wij naar hen. In de loop van ons verblijf hebben wij veel meegemaakt, gezien en beleefd. Daarover de volgende keer meer. Het belangrijkste dat uiteindelijk duidelijk werd is, dat met respect voor de gedachten en gewoonten van anderen, je in harmonie kunt samenleven. Na drie weken ontstond er een band tussen de Samburu-stam en ons gezin en werd een herinnering gevormd, die ons allen een leven lang als dierbaar bij zal blijven.

Een hartelijke groet,

Hans Kazàn